6 - و در گفته‌هاى آن حضرت آمده است : هرگاه انسان طلبى از كسى دارد كه نمىداند مىپردازد يا خير واجب است پس از وصول زكات آن را بپردازد ( 693 . ) . شريف رضى مىگويد : بنا بر اين « دين ظنون » آن است كه طلبكار نمىداند آيا . مىتواند از بدهكار وصول كند يا نه . گويا طلبكار در حال ظن و گمان است گاهى اميد دارد كه بتواند آن را بستاند و گاهى نه اين از فصيحترين سخنان است . همچنين هر كارى كه طالب آن هستى و نمىدانى در چه موضعى نسبت به آن خواهى بود ، آن را « ظنون » گويند . و گفته اعشى شاعر عرب از همين باب است آنجا كه مىگويد : « چاهى كه معلوم نيست آب دارد يا نه و از محلى كه باران گير باشد دور است نمىشود آن را همچون فرات ، كه پر از آب است و كشتى و شناگر ماهر را از پا در مىآورد ، قرار داد . » « جد » چاه قديمى بيابانى را گويند و ظنون آن است كه معلوم نيست آب دارد يا نه 7 - در يكى از سخنانش هنگامى كه سپاهى را براى فرستادن به جنگ مشايعت مىكرد ، فرمود : تا آنجا كه مىتوانيد از زنان دورى جوئيد ( 694 . ) شريف رضى مىگويد : معنى اين سخن اين است كه از ياد زنان و توجه دل به آنها در هنگام جنگ اعراض كنيد ، و از نزديكى با آنان امتناع ورزيد چه اين كه اين كار بازوان حميت را سست ، و در تصميم خلل ايجاد مىنمايد . و از حركت سريع ، و كوشش در جنگ باز مىدارد . هر كس كه از چيزى امتناع ورزد گفته مىشود « عذب عنه » و « عازب و « عذوب » به معنى كسى است كه از خوردن و آشاميدن امتناع مىورزد . 8 - و در ضمن يكى از سخنان آن حضرت آمده : ( مسلمان هنگامى كه دست به عمل پستى نزده ) همچون مسابقه دهندهء ماهرى مىماند كه منتظر است در همان دور اول ببرد ( 695 . ) .